یکی از بهترین مناطق توریستی که باب میل و پسند همه ی ایرانیان در اقصی نقاط کشور نیز هست، استان های گیلان و مازندران است که در اصطلاح ما ایرانی ها در هنگام مسافرت کاملا با هم یکی شده و آن را به عنوان شمال می شناسیم
جنگل هزار جریب (نکا مازندران)
منطقه هزارجریب منطقه ای کوهستانی در شمال ایران است. نام هزارجریب به منطقه ای شامل مناطق کوهستانی شهرستان های بهشهر، نکاء، ساری و شرق سوادکوه در استان مازندران و قسمتی از ناحیه کوهستانی شهرستان های سمنان و دامغان اطلاق می شود. منطقه هزارجریب از دو قسمت دودانگه و چهاردانگه تشکیل شده است. منطقه شکار ممنوع هزار جریب واقع در جنوب شرقی شهرستان بهشهر و جنوب شهرستان گلوگاه، از جاذبه های گوناگون جغرافیایی، طبیعی و تاریخی و پوشش گیاهی و حیوانی متنوع و فراوانی برخوردار است. از جاذبه های دیدنی این منطقه میتوان به آبشار سمبی در روستای یخکش، غار بادو لکلک در روستای پچت، چشمه کینوا در روستای ارضت، چشمه عبدالهی و استخر طبیعی و زیبای روستای کلا اشاره کرد.
برای دریافت قیمت تورهای طبیعت گردی تماس بگیرید : 09124800859
منطقه هزار جریب از پوشش های گیاهی انبوهی مانند درخت ممرز، ال، کچف، شمشاد، بلوط، انجیلی، شیردار، مرس، ازگیل وحشی، آلوچه وحشی، زرشک کوهی، سیب وحشی، ولیک، تلکا، بارانک جنگلی برخوردار می باشد. همچنین این منطقه سرسبز پوشیده از گل های زینتی مانند گل شقایق، گل رز، گل بنفشه، زعفران وحشی و گیاهان دارویی نظیر گل گاوزبان، گل آویشن و اسفنج است.
هزارجریب زیستگاه حیوانات و پرندگان متنوعی می باشد که از جمله آن می توان از حیواناتی نظیر گوزن، شوکا، پلنگ، خرس، گربه وحشی، شغال، گرگ، روباه، خرگوش و خوک و پرندگانی نظیر قرقاوول، کبک، دلیجه، عقاب، شاهین، بحری، سارگپه، بلبل، کرکس، هدهد، بلدرچین، تکا و انواعی از گنجشک ها را نام برد.هزار جریب شاهد حوادث متعدد و وقایع مختلفی در گذشته و در زمان حکومت های محلی بوده است. قلعه های حکومتی که در روستاهای منطقه قابل مشاهده هستند، نشان دهنده این امر است. از جمله مهمترین و مشهور ترین این قلعه ها، قلعه شاه دژ، قلعه ازنی، مار قلعه، قلعه مازیار و قلعه روستای قلعه سر می باشد.
مسیر دسترسی به منطقه هزار جریب (آدرس هزارجریب بهشهر روی نقشه گوگل)
برای رسیدن به منطقه هزارجریب پس از خروج از شهرستان بهشهر و گذر از بهشت فاطمه و عبور از علی تپه به عبور پاسند می رسیم. از آنجا جاده دسترسی به هزارجریب تا ۱۸ کیلومتر به صورت آسفالت و مابقی بصورت شوسه می باشد.

روستای آلاشت در طبیعت مازندران
در ابتدای سفر به خیالت، منظره ای شبیه به دیگر مناطق مازندران را در پیش داری؛ اما از جاده ی ورودی روستا کمی که بالاتر می روی، هوایی خنک و مرطوب را حس میکنی که با پایین دست بسیار متفاوت است و کم کم مه خیال انگیزی اطرافت را می گیرد؛ هر چه جلوتر می روید، مه غلیظ و غلیظ تر می شود تا جایی که آن سو را نمیتوانی ببینی و باید مه شکن خوردوی خود را روشن کنی و مسیر را ادامه دهی؛ آرام آرام مه پایین می آید و گویی از یک شاهکار هنری پرده برداری می کند. هنگام رسیدن به آلاشت ، مه دیگر پاهایت را تا زانو گرفته و پاهات در ابر است و نگاهت به مناظر زیبای روستا.
آلاشت سرزمینی است در دامنه شمالی فیروزکوه، در ارتفاع ۱۹۰۰ متری از سطح دریا با میانگین بارندگی بین ۵۰۰ تا ۷۰۰ میلیلیتر در سال است؛ آب و هوایی معتدل و مرطوب دارد و از چند محله تشکیل شده است.
آب این منطقه از رودخانه چرات ( روآر ) تامین می شود که از کوه های خوزنک پرخیان و خوز سرچشمه می گیرد. این رودخانه از انتهای دره این منطقه می گذرد؛ آب مصرفی اهالی نیز از چشمه ها و آب چاه های عمیقی تامین می شود که به داخل روستا لوله کشی شده است.
آلاشت حیات وحش حفاظت شده دارد. درختان سیاه ریشه چون گردو، فندق و گیلاس و... را داخل حیاط خانه های روستایی و گوشه و کنار روستا خواهید دید.
منطقه زیبای آلاشت به نام محله قدیمی آلاشت در فهرست آثار ملی کشور ، به ثبت ملی رسیده است.
گونه های گیاهی و جانوری در آلاشت ، بسیار متنوع است و جانورانی دارد که توانسته اند خود را با طبیعت کوهستانی سرد آن وفق دهند. زالزالک، ازگیل و زرشت، می تواند سوغات شما از این محل زیبا باشد. البته در تابستان این میوه ها در دسترس نیست. اگر اهل طبیعت گردی باشید و کمی هم حوصله به خرج بدهید، می توانید از شاه توت های خوشمزه آلاشت در مرداد استفاده کنید.
رصد خانه آلاشت
در آلاشت فقط این طبیعت نیست که خودنمایی می کند. موزه مردم شناسی و خانه های زیبا، چشم نواز و دیدنی است. کسانی که آلاشت رفته اند، حتما سری به رصد خانه آلاشت هم زده اند. رد خانه ای که یک دهه پیش، شهرداری این منطقه با همت خیرین که اتفاقا، شمالی هم نبودند،، در بالای تیه ای راه اندازی کرد. رصد خانه آلاشت، تنها رصد خانه در نوار شمالی ایران است و شاید از این جا، خدا نزدیک تر باشد. رصد خانه آلاشت در شهرستان سواد کوه واقع شده و نامش رصد خانه حضرت آیت الله مازندراانی است. اما همه اهالی آن را با نام رصا خانه آلاشت می شناسند و برای پیدا کردنش راه سختی در پیش نیست.
برای اسکان در آلاشت، راه های زیادی وجود دارد. از کمپ زدن در جاهای امن تا اجاره خانه های روستاییان و یا استفاده از مکان هایی که شهرداری آلاشت برای اقامت گردشگران در نظر گرفته است.
اگر به آلاشت سفر کردید، آبشار چرات و معادن زغال سنگ و پل ورسک، در مسیر شماست که می توانید از ان بازدید کنید.

جنگل دالخانی
یکی از بکرترین و زیباترین مسیرهای جنگلی در شمال ایران جنگل دالخانی از جاهای دیدنی رامسر است.از محبوب ترین مناطق جنگل نوردی ایران است. در انتهای مسیر جنگل دالخانی به تعدادی از روستاها و ییلاق های محبوب رامسر می رسید که می توانند رنگ تازه ای به سفر شما ببخشند.ایران عزیزمان اقلیم های مختلف و متفاوتی را در خود جای داده و به سرزمین چهار فصل مشهور شده است.
جنگل دالخانی کجاست؟
جنگل دالخانی در روستای دالخانی یا دالیخانی و ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی رامسر قرار گرفته. این جنگل ۸۰۰ متر از سطح دریا بالاتر است و درامتداد جنگلهای انبوه رامسر واقع شده.
جنگل نوردی و کوه نوردی
یکی از جذاب ترین و پرطرفدارترین تفریح هایی که در جنگل دالخانی از جاهای دیدنی رامسر انجام می شود جنگل نوردی و کوه نوردی است. جنگل دالخانی یکی از محبوب ترین مسیرهای جنگلی در شمال ایران است و هر سال تعداد زیادی از طبیعت گردهای حرفه ای کشورمان به قصد گشت، جنگل نوردی و کوه پیمایی به این نقطه زیبا و مه آلود رامسر سفر می کنند. برای جنگل نوردی در دالخانی تورهای متعددی برگزار و بسته به راهنما و بلدِ گروه مسیرهای متفاوتی برای پیمایش جنگل و کوه انتخاب می شود. در این قسمت یکی از مسیرهای جنگل نوردی را برای شما توصیف می کنیم.
مسیر جنگل پیمایی
برای رسیدن به ابتدای مسیر جنگل نوردی اول باید خود را به شهر رامسر برسانید. در جاده رامسر به تنکابن سراغ سه راهی جنت رودبار را بگیرید. وارد این جاده شوید و راه را تا روستای گالش محله ادامه دهید. در این نقطه باید ماشین سواری را کنار گذاشته و پیاده دل به جاده بزنید. خود را گرم کنید، وسایل لازم را برداشته و راهی شوید. در این قسمت از جنگل (روستای گالش محله) می توانید پیمایش خود را در امتداد رودخانه ای کوچک آغاز کنید. پس از طی چند کیلومتر راه را به سمت جنگل تغییر دهید. در جهت غرب، مسیر خود را ادامه داده و در امتداد یک جویبار کوچک، ارتفاع بگیرید تا به سرِ یال (1) برسید. در امتداد یال دوباره به سمت بالا حرکت کنید تا به جاده جنت رودبار برسید. جنگل هایی که در مسیر از دل آنها گذر می کنید بسیار زیبا و رویایی هستند و اگر خوش شانس باشید انبوه قارچ ها را نیز در راه می بینید. دقت داشته باشید کوچکترین اشتباه در تعیین مسیر می تواند شما را از راه اصلی دور کند و به سمت شیب ها و دره های خطرناک بکشاند. زمانی که به کنار جاده رسیدید می توانید دوباره با استفاده از ماشین های سواری یا به سمت جاده اصلی (رامسر) برگردید یا در همان منطقه چادر برپا کنید. البته در طول مسیر آلاچیق هایی نیز وجود دارد که می توانید از آنها برای شب مانی استفاده کنید.
مسیر دسترسی
آدرس: استان مازندران، 30 کیلومتری جنوب شرق شهرستان رامسر، جاده ییلاق جنت رودبار، جنگل دالخانی
برای رسیدن به جنگل دالخانی از جاهای دیدنی رامسر باید به سمت شرق رامسر حرکت کنید تا به سه راهی جنت رودبار برسید. سه راهی را به داخل (سمت راست) بپیچید و راه را ادامه دهید. کم کم جنگل دالخانی پیش چشمان شما نمایان می شود. توجه داشته باشید که مسیر جنگل دالخانی در بیشتر قسمت ها شیب رو به بالایی دارد پس بهتر است پیش از حرکت وسیله نقلیه خود را به طور کامل چک کنید تا دچار مشکل نشوید.
دسترسی به دالخانی با وسیله نقلیه عمومی ممکن نیست. اگر وسیله نقلیه ندارید می توانید از رامسر یا سادات شهر با استفاده از تاکسی های دربست خود را به جنگل برسانید.
روستای مازیچال
مازیچال، منطقهای است ییلاقی که روستاهای دراسرا، سی بن و کاظم کلا را شامل میشود. از جادهای که از کلاردشت به سمت مازیچال میرود، مسیرتان را انتخاب کنید، حدود یک ساعت پیادهروی کنید و به زیباترین ارتفاعات مازندران یعنی مازیچال برسید. مسیر دسترسی به مازیچال، کمی نسبت به دیگر راه های دسترسی شمال کشور سخت تر و پر پیچ تر است اما ارزشش را دارد. در منطقه ی مازیچال، در ۱۷ کیلومتری کلاردشت یک زندگی به دور از تکنولوژی و کاملا سالم و روستایی را تجربه خواهید کرد.. قسمتهای پاییندست مازیچال، جنگلی و ارتفاعات آن کوهستانی است. دامدارانی که از روستاهای عباسآباد تنکابن دامهایشان را از مسیرهای جنگلی برای چرای ییلاقی به مازیچال میآورند، باعث می شوند در بهار و تابستان، مسیرهای منتهی به مازیچال پر از گلههای گوسفند میشود.
نکات سفر به مازیچال
پیش از سفر حتماً از امکان ورود به منطقه مطمئن شوید و بعد از تماس با اداره محیط زیست وارد منطقه شوید.
مازیچال امکانات اقامتی ندارد و به ندرت مکانی برای اجاره کردن گیر میآید٬ در صورتی که قصد چادر خوابی در ارتفاعات را دارید، حتماً لباس گرم و کیسه خواب همراهتان باشد.
پیش از برنامه ریزی برای این سفر، از طریق سایتهای اینترنتی و اطلاعات هواشناسی استان از وضعیت آب و هوایی منطقه اطلاعات کاملی کسب کنید.
در روستا مغازه و فروشگاهی وجود ندارد حتیالامکان مایحتاج خود را از کلاردشت تهیه فرمایید.
حدوداً ۱۰ کیلومتر از مسیر به سمت بالاترین ارتفاعات مازیچال خاکی و کوهستانی میباشد که ترجیحاً بهتر است با ماشینهای روستایی، جیپ و نیسان طی شود.(اگر از خودرو سواری استفاده میکنید، ممکن است بعد از بازگشت مجبور شوید جلوبندی خودرو را عوض کنید).
تلفن همراه تنها در برخی نقاط مازیچال آنتن دارد؛ بنابراین بهتر است برای اطلاع رسانی به دوستان و نزدیکان چندان به آن اعتماد نکنید.
به دلیل آنکه پیدا کردن هیزم خشک در این منطقه دشوار است، بهتر است برای روشن کردن آتش از کلاردشت هیزم تهیه کنید.
هرگز درختان کوچک را برای روشن کردن آتش قطع نکنید و در صورت روشن کردن آتش حتما نکات ایمنی را رعایت کنید.
در منطقه ییلاقی به سگهای گلهداران نزدیک نشوید، به خصوص اگر چوپان نزدیک گله نباشد.
در زمان حضور در میان ییلاقنشینان به فرهنگ و اعتقادات بومی این ساکنان احترام بگذارید.
در صورت سنگین بودن مه بدون وجود راهنمای محلی اقدام به کوهنوردی یا طبیعت گردی نکنید.
مازیچال برق ندارد و مردم روستا از فانوس برای روشنایی در شب استفاده میکنند.
روستای برنت سوادکوه
برنت، روستایی است در دل دهستان خانقاه پی از سوادکوه که، تمدنی طولانی در جنوبیترین نقطه شهرستان سوادکوه را دارد. در شرق برنت به جنگلها و مراتع و سمت غرب آن به جاده خطیر کوه و رودخانه اسبه او وصل می شود. بقایای بناهای تاریخی همچون کوشک اردشیر بابکان و حمام و عمارت علی محمد خان نشانه هایی از وجود تاریخ غنی در این دهکده ی زیبا است. تقریبا ۵ کیلومتر بعد ازسوادکوه، در سمت راست جاده، تابلوی دهکده ی برنت را می توانید ببینید. جاده ی باریک و خوش آب و هوایی که شما را به دوراهی روستا می رساند، دهکده ی ییلاقی برنت را در ارتفاعات به شما نشان خواهد داد. بعد از آن جاده خاکی ۸ کیلومتر ی است که باید آن را بپمایید و زیاد هم خوش مسیر نیست اما گذشتن از آن ارزشش را دارد.
روستای گرسماسر
برای رفتن به ییلاق جنگلی گرسمسار، باید از جاده ی تنکابن به رامسر و سپس وارد جاده هریس شوید. حدودا ۲ ساعت رانندگی دارید تا به دالخانی برسید و پس از گذشتن از آن به گرسمسار برسید. معروفترین ارتفاعاتی که در روستای گرسماسر وجود دارد، کوه سماموس است که در دامنه شرقی آن و روستای جواهر ده در ضلع شمالی غربی آن قرار گرفته اند. از جمله دیگر دیدنی های خاص این روستا می توان به چشمههای آب معدنی امیرخانی، راد کنار، رستم سر، پولاد، چهار پیچ و گرسماسر و نیز به تفرجگاه زیبای لپاسر اشاره کرد.
جواهر ده
٢٧ کیلومتر بعد از رامسر در پیچ جاده ی کوهستانی به ارتفاع ۲ هزار متر از دامنههای البرزبه جواهر ده می رسید. جاده ای که فوق العاده مه آلود و در عین حال زیباست. این روستا تنها ۶ ماه در سال سکنه دارد. این که چرا این روستای ییلاقی و زیبای رامسر جواهر ده نام گرفته است، ۳ روایت وجود دارد. اولین روایت این است که حاکم این روستا زنی بوده به نام جواهر و به این خاطر نام جواهر ده را به آن داده اند. عده ای دیگر می گویند که در این روستا، گنج های بسیاری پنهان شده است. بالاخره آخرین روایت از این روستا اینگونه می گوید که نام اصلی این روستا جورده است به معنای ده بالا است که در گذر زمان به جواهر ده تغییر نام داده است.
مسیر ته جن به سلیمان تنگه
ترکیب شالیزار ها و رودخانه ی پر آب از تجن با جنگلهای بکر و دهکدههای زیبا و درهها و جادههای مرتفع مسیری است که شما را به سلیمان تنگه می رساند، فوق العائه دیدنی و فرح بخش است. برای رفتن به این مسیر باید جاده فیروزکوه را به سمت آمل طی کنید. نرسیده به پل سفید و نبش پمپ بنزین، جادهای فرعی وجود دارد که شما را مستقیماً به مقصد اصلی خواهد رساند. سلیمان تنگه برای ماهی گیری بسیار مناسب است. در این منطقه می توانید ماهی هایی همچون زرد پر،کپور، فیتوفاگ، کولی، ماهی سفید رودخانهای و قزل آلای رنگین کمان صید کنید. برای رسیدن به سلیمان تنگه از ساری باید ابتدا باید به سمت دودانگه حرکت کنید. از ساری تا دودانگه، در حدود۴۰ کیلومتر راه در پیش است.
منطقه ییلاقی دشت النزه
یکی از مهمترین اهداف محور ییلاقی شاندرمن دشت النزه است. این منطقه دشتی سرسبز و پهناور است که از همه طرف با کوه های سرسبز این منطقه احاطه شده است. در این منطقه امامزاده ای به نام ابراهیم وجود دارد که در کنار آن درختی با قدمت ۲۰۰ سال وجود دارد و مردم محلی این منطقه برای برآورده شدن آرزوهایشان نخ های زیادی به آن گره بسته اند که این خود جاذبه ای گردشگری در این منطقه ییلاقی شده است. در این منطقه درختان ولیک سرخ و سیاه، گلابی وحشی، گردو، آلوچه وحشی دیده میشه، از دشت النزه به آبشار واشیاره راه داره که پیاده روی برای رسیدن به آن کمی زیاد است.
آدرس: گیلان، ماسال، شاندرمن
دریاچه چورت
دریاچه چورت یکی از زیباترین دریاچههای ایران است که دیدار از آن آرامشی خاص به همراه دارد. دریاچهای که با حضور در اطراف آن برای ساعتی هم که شده میتوانید خودتان را از هیاهوی زندگی تکراری شهری دور کنید.
آدرس: ۱۰ کیلومتری روستای چورت، حد فاصل ساری تا کیاشر، استان مازندران
جاده ی اسالم و خلخال
یکی از توریستی ترین جاده های شمالی ایران مسیر اسلم به خلخال است. مسیری بکر برای پیاده روی در طبیعت و همچنین رانندگی در جاده این مسیر به اندازه ای لذت بخش است که باید حواستان خیلی جمع باشد تا به اندازه محو نشوید که حواستان پرت شود. بهترین فصل سفر به این منطقه از اوایل اردیبهشت تا اواسط پاییز است.
آدرس: گیلان به اردبیل
مسیر دسترسی: اگر از سمت گیلان سفر را شروع کردید، شهرستان تالش، شهر اسالم، نقطهی شروع شما خواهد بود، و اگر از استان اردبیل شروع به سفر کردید، شهرستان خلخال، شهر خلخال.
روستای کندلوس
روستایی با قدمت ۴۰۰۰ سال که علاوه بر زیبایی های طبیعی دارای ارزش تاریخی هم می باشد. این روستا نخستین موزه روستایی جهان را در خود جای داده است و به شما امکان بازدید از قدیمی ترین آثار و اشیا منطقه را می دهد. همچنین وجود امکانات گردشگری بسیار مناسب در این روستا می تواند بهترین مقصد گردشگری به همراه خانواده و دوستانتان باشد.
آدرس: استان مازندران، ۷۵ کیلومتری جنوب شرقی نوشهر، بخش کجور
مسیر دسترسی: وارد محور کرج چالوس شوید.۷ کیلومتر بعد از مرزن آباد ، دوراهی کجور را خواهید دید که پس از ورود به آن و طی ۴۲ کیلومتر مسیر کوهستانی به روستای کندلوس می رسید.
غار آبی دانیال
غار دانیال در دو کیلومتری روستای دانیال، در ۵ کیلومتری جنوب سلمان شهر(متل قو) در استان مازندران در شمال ایران قرار دارد. دومین غار بزرگ رودخانه ای ایران بعد از غار قوری قلعه پاوه در کرمانشاه می باشد.
مسیر دسترسی: به منظور دسترسی به این غار جاده اصلی ده دانیال است که از مرکز شهر متل قو به سمت جنگل پیش میرود و بعد از گذشتن از ده خاکی میشود. در ادامه مسیر به صورت راهپیمایی در کنار رودخانه اصلی است که تقریبا تا دهانه غار ۳۰ تا ۴۵ دقیقه راهپیمایی دارد و در قسمتی که یک شعبه کوچک به رودخانه میریزد ادامه مسیر به سمت سرچشمه شعبه غار ادامه مییابد.
غار یخ مراد
یکی دیگر از غارهایی که در خطه ی شمالی ایران قرار دارد غار یخ مراد است و غاری کم نظیر در بین غارهای ایرانی به شمار می رود. این غار استالاگتیت و استالاگمیت هایی را از جنس یخ در خود جای داده است که بسیار زیبا به نظر می رسند.
آدرس: استان البرز، جاده چالوس، گچسر (نرسیده به خروجی دیزین)، روستای کهنه ده
مسیر دسترسی: به منظور رسیدن به این منطقه دیدنی و بی نظیر باید وارد محور کرج چالوس شوید و پس از طی کردن حدود ۷۰ کیلومتر که به نزدیکی های گچسر در قسمت غربی جاده تابولی روستا کهنه ده را به یک جاده فرعی برسانید. بعد از حدود ۴ کیلومتر، در کنار روستای کهنه ده یک دو راهی را می بینید که راه سمت راست شمار ا با نزدیکی غار می رساند. ماشین را پارک کرده و با یک ساعت پیاده روی و کوه پیمایی خودتان را به یخ مراد برسانید.